داده و او را به « نفس مطمئنّه » « 1 » كه خود و خدا از وى راضى هستند مبدل خواهد ساخت . از آنجا كه انسان به پيروى از شيطان راغبتر است و مايل نيست زشتيهاى خود را هم در كتابى منعكس كند تا مبادا ديگران آن را بخوانند و او را همچنان كه هست بشناسند و از دفتر اعمالش نيز دلائلى عليه او جمع كنند از نوشته آنچه مىكند سرباز مىزند و يا چون خود را مىشناسد كه چگونه آدمى است به فكر جمع بندى كرده‌ها و انديشه در اعمال روزانه‌اش نمىباشد . پس براى نجات او از اين ورطه هولناك بايد راهى گشود و او را در آن راه برد . راهى كه انسان را از بىتوجهى به اعمالش مىرهاند و او را به بهشت خدا مىرساند . علم و آگاهى است زيرا پيامبر اكرم ( ص ) فرموده است : لكلّ شىء طريق و طريق الجنّة العلم . براى هر چيزى راهى است و راه رسيدن به بهشت دانش است . اگر انسان يقين كند كه همه اعمال او از ريز و درشت و زشت و زيبا در اوراق ايام ثبت و ضبط مىشود و همه آنها را در روز جزا به نمايش خواهند گذاشت و حتى خود او در همين دنيا مىتواند پاره‌اى از كردار گذشته‌اش را با دستگاه‌هايى كه همين انسان اختراع كرده ببيند و علم پيدا كند كه هيچ چيز در هستى به فراموشى سپرده نمىشود بلكه همه چيز در بايگانى بزرگ جهان ثبت و ضبط

--> ( 1 ) يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً . ( فجر - 27 ) اى نفس آرميده و اطمينان يافته ، خشنود و پسنديده بسوى پروردگارت باز گرد .